Ninja-tastic

‘Eenzaamheid is iets moois’, aldus de Franse schrijver Honoré de Balzac (1799-1850), ‘maar je hebt iemand nodig om je te vertellen dat eenzaamheid iets moois is.’

Het is vandaag precies 4 jaar geleden dat ik ben begonnen met hardlopen. Sindsdien voel ik me minder eenzaam. Ik heb de meest lieve, grappige en enthousiaste lopers ontmoet. En de meeste van hen groet ik regelmatig bij wedstrijden in de regio, zomaar in de bossen of soms zelfs aan de andere kant van het land. Een paar van mijn beste vrienden heb ik op de baan, tijdens een loopje of gewoon onderweg leren kennen. Wat ik zo fijn vind aan hardlopen, is dat ik puur vooruitkijk. Je ziet alleen de weg voor je. Als ik hardloop, leef ik in het nu.

Running Biesthoutakker 2014Ik maak geen geheim van mijn hardloopverslaving. Sinds The Running Ninja lijk ik anderen ook aan te steken. Alsof er Ninja-tastic op mijn voorhoofd staat getatoeëerd. Kennissen, collega’s of vrienden van vrienden die weten dat ik hardloop, vragen mij tegenwoordig om advies. ‘Wat moet je kunnen om goed te lopen?’, is een veelgehoorde openingszin op feestjes en partijen. Tuurlijk moet je een basisconditie hebben of in ieder geval kweken om 5 kilometer onafgebroken vol te houden. Maar voor mij is het vooral een mind game. Mensen roepen al snel: ‘Ik kan niet meer’ en als ze dan toch verdergaan, ervaren en echt voelen dat er nog meer mogelijk is, rennen ze pas echt. Je luistert naar je ademhaling, voelt je energie en weet wat er nog mogelijk is. De wil om te lopen en de bereidheid er hard voor te werken is er.

Bij mij is die wil er zeker. Ik wil dit jaar onderzoeken hoe snel ik écht kan gaan. Ik streef ernaar de 5 kilometer in 22 minuten te sprinten, op de 10 kilometer een 45 rond neer te zetten en de marathon onder de 3 uur en 45 minuten te lopen, Maar ik denk niet meer in wedstrijdformule, want dan gaat het mis. Gewoon in jezelf geloven, maakt soms juist net het verschil. Hopelijk is mijn zelfvertrouwen op 12 april op peil, want dan sta ik klaar op de Coolsingel. Alweer. Ik copy paste niet graag. Liever zoek ik steeds een nieuwe uitdaging. Maar voor de marathon van Rotterdam maak ik een uitzondering. Driemaal is scheepsrecht, hoop ik. Als ik mijn zinnen op iets zet, beweeg ik hemel en aarde om hierin te slagen. Eén doel per keer, één marathon per jaar. Ik geloof in goed, in plaats van veel.

Running - Marathongroep 2013Al kost het me deze keer wel meer moeite om me te focussen. Gelukkig heb ik het voorrecht te trainen met een toffe groep hardloopvrienden. Wat een feestje om elk jaar te doen. Ik ervaar elke week een intense uitwisseling van energie waarmee we elkaar steunen. Dat geldt niet alleen voor deze marathongroep, maar voor al mijn sportieve maatjes.

Vanochtend om 9:00 uur startte ik samen met 27 enthousiastelingen voor onze eerste gezamenlijke marathontraining. Ik zag vrienden die ik de afgelopen 2 jaar heb gemaakt en nieuwe gezichten met wie ik vast en zeker nog mooie gesprekken ga hebben. Ik wou dat ik kon omschrijven hoe het voelt om met de leukste hardlopers van Tilburg te lopen. Ik ben dankbaar, voel me vereerd en ben ontroerd. Niets is blijvend, ook niet deze groep. Harmonie, dat is het woord dat me bijblijft na elke training. Eigenlijk gaat het ook niet om iets blijvendst. Het gaat om individuele kanjers die een ogenblik bij elkaar komen. En dat moment blijft een ademtocht lang.

6 gedachtes over “Ninja-tastic

Geef een reactie